Warmteonweer

Warmteonweders komen voor tijdens de zomer, op warme tot zeer warme dagen.
Typerend voor dit soort onweer is dat het zich min of meer spontaan ontwikkelt in een warme vochtige luchtmassa, soms aangewakkerd door elementen zoals het reliëf. Dit type onweer onstaat vaak in de loop van de namiddag in de vorm van onschuldige stapelwolken, die al snel uitdijen tot torenhoge cumulonimbuswolken. De toppen van deze wolken kunnen gemakkelijk tot 10 km en hoger reiken. Hierdoor onstaat er binnen in de wolk een enorm elektrisch veld en omvat de wolk een massale hoeveelheid water. Eens deze wolk volgroeid is, zal de interne elektriciteit vrijkomen als bliksem en het water als stortregen.
Deze regenbuien kunnen, vooral wanneer er niet veel wind is, lang boven eenzelfde plaats blijven hangen waardoor het risico op plaatselijke wateroverlast groot is.
De onweerswolken kunnen ook hagel meebrengen, waarbij de hagelbollen soms een doorsnede van enkele centimeters hebben. De slagregen kan gepaard gaan met felle windstoten.

 

De radarbeelden van 29 juni 2005 zijn een mooie illustratie voor een warmteonweer. Je ziet er dat onweerskernen zich op verschillende plaatsen ontwikkelen. De activiteit is niet gestructureerd, maar punctueel. De rode gebieden geven intense regenval weer. Bij een dergelijk onweer kunnen de weersomstandigheden sterk verschillen op enkele kilometers afstand. Het kan lokaal hevig stormen, terwijl een wat verder gelegen regio er volledig aan zal ontsnappen.

Aanverwante begrippen

Frontaal onweer